Borstreconstructie: puntjes op de i (UPDATE)

Door An Capoen op 18 oktober 2016, over deze onderwerpen: Volksgezondheid

Morgen is het weer BRA (Breast Reconstruction Awareness) Day. Ieder jaar in oktober staan we een dagje stil bij borstkanker en vooral de reconstructies die veel vrouwen ondergaan na een verminkende ingreep als behandeling van hun kankergezwel. Dit is nodig, want één op negen vrouwen in dit land krijgt borstkanker. Dat is een hoog cijfer - een van de hoogste in Europa - hoewel er volgens het Kankerregister eindelijk een klein lichtpunt is en dit cijfer voorlopig niet verder blijft stijgen. Hoewel de overlevingskans alsmaar beter werd door betere behandelingen, zijn er nog talrijke andere redenen waarom deze patiënten grote kopzorgen hebben.

Financiële problemen
Het financiële plaatje is een van de grootste zorgen. Meer en meer vrouwen kiezen voor een reconstructie van hun borst, met een groot percentage voor reconstructie met eigen weefsel - de “warme borst”. Hieraan hangt historisch een duur prijskaartje omdat de ziekteverzekering deze ingreep niet volledig terugbetaalt. Het terugbetalingstarief dekt de kosten van de ingreep niet, waardoor de patiënten hoge supplementen uit eigen zak dienen te betalen.

En dat, dat is ongehoord anno 2016. Dat is de reden waarom talrijke actiegroepen uit de grond werden gestampt. Patiëntes werden mondiger en de publieke opinie werd in een debat meegevoerd over de kostprijs van deze ingreep. Dat het een dure ingreep is, begrijpt iedereen: er zijn meerdere chirurgen nodig die een zeer grote expertise hebben opgebouwd en de ingreep duurt al snel 7 uur. Daarom ook zijn de ziekenfondsen, het RIZIV en de artsensyndicaten in juli tot een overeenkomst gekomen om de ingreep beter terug te betalen, zodat de supplementen uit eigen zak van de patiëntes kunnen verdwijnen.

Terugbetalingsakkoord
Probleem opgelost denkt u? Niet helemaal. De ziekenhuizen en Plastisch chirurgen moeten dit akkoord nog valideren en die staan daar niet voor te springen. Al snel verschenen allerhande krantenartikels met pakkende koppen als “Borstkankerpatiënten dupe van inhalige chirurgen”. Maar sta me toe even nuance te brengen in dit debat. Het gaat natuurlijk niet om de financiële voorwaarden van het akkoord. Ook de plastisch chirurgen beseffen dat dit financieel een goed akkoord is: zij gaan er maar in beperkte mate op achteruit, en vooral: de patiëntes worden er veel beter van.

Waar knelt het schoentje dan? Zoals zo vaak in een akkoord zijn er kleine lettertjes ingeslopen. En zoals iedereen die een contract tekent, is het best deze kleine lettertjes goed te lezen en de impact hiervan te begrijpen. Op vraag van de ziekenfondsen zijn er tal van randvoorwaarden gekoppeld aan deze terugbetaling. Bijvoorbeeld een maximum van patiëntes te opereren in een eenpersoonskamer. Nochtans, de patiënt moet ten allen tijde de vrijheid van keuze kunnen behouden over welk kamertype ze wil. Waarom dan die beperking? Omdat ziekenfondsen ook hospitalisatieverzekeringen verkopen aan hun patiëntes en zo een deel winst zien verloren gaan door het (hoge) kamersupplement dat op deze ingreep dient betaald te worden?

Idem voor het plafond op het ereloonsupplement dat mag gevraagd worden in een eenpersoonskamer. Dat is een precedent, ongezien in de geneeskunde. Vandaar de aarzeling van de chirurgen om op deze vraag in te gaan, want zijn kunnen de gevolgen voor eventuele andere specialisaties niet overzien en zijn wat wantrouwig tegenover zulke eisen.
Ook randvoorwaarden omtrent expertise en kwaliteit worden gevraagd. Niet ongewoon, zij het dat deze niet door het RIZIV kunnen opgelegd worden. Deze worden door andere instanties opgevolgd. Wat met pas afgestudeerde Plastisch chirurgen? Zij beschikken over alle technische knowhow, over de meest recente academische kennis over deze ingreep, maar hebben nog maar weinig praktijkervaring. Mogen zij deze ingreep dan niet uitvoeren?

Hoe moet het verder?
Door elkaar met de vinger te wijzen geraken we geen stap verder. Een krant met straffe kop verkoopt natuurlijk beter dan een genuanceerd verhaal, maar hiermee is niemand geholpen, niet in het minst de patiëntes die in onzekerheid leven.

Daarom roep ik vandaag op tot kalmte en bezinning. Het akkoord moet door zoveel mogelijk chirurgen getekend worden voor het welzijn van de patiënten. Maar het kan geen kwaad om eerst nog te sleutelen aan enkele van deze randvoorwaarden in het akkoord. Een goed akkoord, gedragen door de brede groep van Plastisch chirurgen kan de kwaliteit van de zorg en de patiënt alleen maar ten goed komen.

 

An Capoen
Federaal parlementslid N-VA

UPDATE: We hebben net vernomen van de communicatiedienst van minister De Block dat er een akkoord is. Inhoud nog niet bekend, we volgen dit nauwlettend op

 

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is